"Zakochany Kafka"

Autor: Jacqueline Raoul - Duval
Tytuł: "Zakochany Kafka"
Wydawnictwo: Pascal, 2014
Ilość stron: 282
Okładka: twarda

Widać mogę kochać tylko to, co zdołam postawić ponad sobą tak wysoko, że staje się dla mnie nieosiągalne.

Franz Kafka to jeden z tych pisarzy, do których twórczości mam szczególny sentyment. Odkąd pamiętam fascynował mnie portret człowieka, który wykreował świat tak dalece niepokojący, przesiąknięty surrealizmem, oniryzmem i grozą, że nieodmiennie intryguje i jest przedmiotem niezliczonych interpretacji po dziś dzień. Dzięki najnowszej propozycji wydawnictwa Pascal czytelnicy tacy jak ja mają okazję przyjrzeć się bliżej sylwetce genialnego praskiego Żyda, a dokładniej - relacjom z najważniejszymi kobietami jego życia, które miały niebagatelny wpływ na jego twórczość. Książka autorstwa Jacqueline Raoul - Duval to próba spojrzenia na biografię Kafki przez pryzmat pięciu jego związków, literacka próba rekonstrukcji życia uczuciowego pisarza powstała na bazie jego Dzienników oraz listów do wybranek, rodziny i przyjaciół.

"Żona inkwizytora"

Autor: Jeanne Kalogridis
Tytuł: "Żona inkwizytora"
Wydawnictwo: Pascal, 2013
Ilość stron: 415
Okładka: miękka ze skrzydełkami

Izabela Kastylijska zapisała się na kartach nowożytnej historii jako silna, zdecydowana, dalekowzroczna władczyni, która dzięki małżeństwu z Ferdynandem Aragońskim zapoczątkowała proces zjednoczenia Hiszpanii pod jednym berłem. Jednym z aspektów rządów arcykatolickiej królowej była działalność mająca na celu oczyszczenie kraju z Żydów i muzułmanów. Z wyznawcami Mahometa rozprawiła się ostatecznie zdobywając rządzoną przez Maurów Grenadę kładąc tym samym kres rekonkwiście; ludności żydowskiej i kryptożydowskiej, jak nazywano konwertytów oskarżonych o herezję, postanowiła pozbyć się w inny, nie mniej okrutny sposób. W 1481 roku Izabela Kastylijska przywróciła do życia instytucję inkwizycji tworząc pierwszy jej trybunał w Sewilli i stawiając na jej czele swego spowiednika i doradcę, dominikanina Tomasa de Torquemadę, bezpośrednio podlegającego parze królewskiej. Działalność inkwizycji zaostrzyła jątrzący się od dawna konflikt między "starymi chrześcijanami" a konwertytami - wśród których byli zarówno ci, którzy zmieniali wyznanie w obawie o własne życie i bezpieczeństwo, jednak potajemnie nadal odprawiali żydowskie rytuały religijne, jak i ci, których chrześcijańska wiara była żarliwa i szczera - jednak początkowo nie budziła ona większych obaw społeczności przechrztów.

"Królowe"

Autor: Sherry Jones
Tytuł: "Królowe"
Wydawnictwo: Pascal, 2013
Ilość stron: 430
Okładka: miękka

Kobiety cieszą się jedynie taką władzą, jaką raczą im dać mężczyźni.

W średniowieczu rzadko która kobieta dzierżyła w ręku realną władzę. W patriarchalnym społeczeństwie o jej losie od dnia narodzin decydował wpierw ojciec lub brat, potem mąż, wreszcie syn. Niezależnie od pochodzenia czy statusu społecznego kobietę postrzegano jako istotę niezdolną do samodzielnego myślenia, potrzebującą stałej męskiej opieki; była uważana za źródło wszelkiego zła, stworzenie z gruntu słabsze fizycznie, intelektualnie i moralnie. Oczekiwano od niej, że bezgranicznie podporządkuje się mężowi, będzie jego ozdobą, wniesie posag i gwarancję sojuszu, a przede wszystkim - obdarzy ród męża dziedzicem. Cechy te były szczególnie pożądane w przypadku kobiet, których małżonkowie decydowali o losach całych narodów. Mowa oczywiście o królowych.

"Hrabina. Tragiczna historia Elżbiety Batory" - recenzja przedpremierowa

Autor: Rebecca Johns
Tytuł: "Hrabina. Tragiczna historia Elżbiety Batory"
Wydawnictwo: Pascal, 28. 08. 2013
Ilość stron:  430
Okładka: miękka

Niegdyś nazywano ją Krwawą Hrabiną, Wampirzycą z Siedmiogrodu. Dziś mówi się o niej jako o najsłynniejszej seryjnej morderczyni w dziejach. Współcześni oskarżali ją o najpotworniejsze i najobrzydliwsze zbrodnie, jej ofiarą miało paść od trzydziestu do sześciuset osób, przeważnie panien służących lub ubogich krewnych przyjętych na służbę, wobec których wykazywała się niespotykanym okrucieństwem i pomysłowością w wymyślaniu krwawych tortur, czerpała przyjemność z zadawania bólu, a nawet kąpała się w ich krwi, by zachować młodość i urodę. Podobno podziemia i lochy jej zamku pełne były rozkładających się ciał, których nie nadążano grzebać i których smród był równie wymowny, co coraz częstsze przypadki zaginięć dziewcząt udających się na służbę do hrabiny. Ostatecznie Elżbietę Batory skazano na zamurowanie żywcem w wieży czachtickiego zamku. Ile prawdy jest w tej ponurej legendzie? Czy hrabina rzeczywiście była bezwzględną morderczynią przez długie lata folgującą swoim sadystycznym upodobaniom, czy też - jak utrzymują niektórzy historycy - padła ofiarą wyrafinowanej politycznej intrygi i chciwości krewnych?