"Hrabina. Tragiczna historia Elżbiety Batory" - recenzja przedpremierowa

Autor: Rebecca Johns
Tytuł: "Hrabina. Tragiczna historia Elżbiety Batory"
Wydawnictwo: Pascal, 28. 08. 2013
Ilość stron:  430
Okładka: miękka

Niegdyś nazywano ją Krwawą Hrabiną, Wampirzycą z Siedmiogrodu. Dziś mówi się o niej jako o najsłynniejszej seryjnej morderczyni w dziejach. Współcześni oskarżali ją o najpotworniejsze i najobrzydliwsze zbrodnie, jej ofiarą miało paść od trzydziestu do sześciuset osób, przeważnie panien służących lub ubogich krewnych przyjętych na służbę, wobec których wykazywała się niespotykanym okrucieństwem i pomysłowością w wymyślaniu krwawych tortur, czerpała przyjemność z zadawania bólu, a nawet kąpała się w ich krwi, by zachować młodość i urodę. Podobno podziemia i lochy jej zamku pełne były rozkładających się ciał, których nie nadążano grzebać i których smród był równie wymowny, co coraz częstsze przypadki zaginięć dziewcząt udających się na służbę do hrabiny. Ostatecznie Elżbietę Batory skazano na zamurowanie żywcem w wieży czachtickiego zamku. Ile prawdy jest w tej ponurej legendzie? Czy hrabina rzeczywiście była bezwzględną morderczynią przez długie lata folgującą swoim sadystycznym upodobaniom, czy też - jak utrzymują niektórzy historycy - padła ofiarą wyrafinowanej politycznej intrygi i chciwości krewnych?

"Taniec czarownic"

Autor: Jessica Gregson
Tytuł: "Taniec czarownic"

Odkąd pamiętam pociągało mnie i budziło moje zainteresowanie zagadnienie psychologii tłumu oraz funkcjonowanie małych, zamkniętych społeczności, a także wpływ, jakie miały na życie poszczególnych jednostek.

Ta książka zapewniła mi intrygujące rozważania na powyższe tematy.

Akcja powieści, oparta na faktach, jest ujęta w konkretne ramy czasowe. Dotyczy dramatycznych wydarzeń, jakie rozegrały się w małej wiosce zagubionej pośród węgierskiej puszty w latach 1914-1928, a więc w czasie I wojny światowej i niedługo po jej zakończeniu.

Główna bohaterka, młodziutka Sari Arany, zostaje sama na świecie po śmierci ojca, powszechnie szanowanego mędrca i zielarza. Sari łączyła z nim bardzo silna więź emocjonalna - on jedyny rozumiał jej odmienność, która wyróżniała ją na tle innych dziewcząt we wsi; doceniając jej inteligencję i ciekawość świata wiele ją nauczył. Nie zmieniło to jednak jej statusu, jaki miała w wiosce; uważano ją za czarownicę, trzymano na dystans, obawiano się jej i domniemanych, ponurych zdolności, jakie rzekomo posiadała.